Ziyaretçiler...

Yıl 1983-1984... herhal  tam emin değilim ama..Ziyaretçiler dizisi vardı, her Pazardı galiba. En çokta fareleri kere de ağızlarına götürüp yeme sahneleri var ya.. Hayatta unutmam. Sanmayın ki korktuğum, iğrendiğim vs birşeyden unutmadığımı. Hoşuma bile giderdi. Vay anasını derdim, koca fareyi nasıl yiyorlar. Acayip bir durum biliyorum.Ama ne bileyim bayılırdım bu diziye. Çok değişik gelirdi. Hayal gücümü zorlardı sanki..
Ne zamandır aklımdaydı ziyarteçiler'i yazayım diye. Ne bilem işte paylaşmak istedim (fare istedi canım herhal:) çatlak mıyım ben ya..)..


Sevgiler.... (bu yazıda böööle sevecen bir kelime de abes mi kaçtı ne...)

Arabayı vurursam GALP şeklinde vururum...

İnce topukları çekmişim, şifon gömlek giymişim, toplantım var. Migrenime rağmen süslenmiş püslenmiş hazırlanmışım.. İkizlerin okul da tatil. Onları okula bırakma derdi de yok. Artık işe geç kalmam için bir sebep yok. Sallana sallana arabayla işe gidiyorum. Hatta baktım vakit var, orman yolundan gidiyorum. Ağaçlık, sessiz huzur verici...Sap soldan dönüş yap derken (tüüü benim migrenime-ilaçlar uyuşturmuş kafayı-uçuyorum sanki..) refüjün üstünden geçiverdik. Sonuç; aşağıda.... Kalbimi arabaya gömdüm sonunda arabaya gömdüm..

Karşıdan marketçi bağırıyor, bişey oldu mu abla (ne ablası uleennn cillop gibi hatunum kim der iki çocuk annesi) . Yok olmadı dedim, çektim kenara, aradım işyerini. Gelip beni alsınlar diye. Çıktım kaldırıma yaktım bir sigara.. Tühh lan dedim koyduk mu arabanın aq..... Boşver gitsin... Buna da ağlamayacağım dedim kendi kendime. Zaten 1 aydır poku yemişim afedersiniz. Kendime de söz verdim, bundan sonra ağlarsan senin ağzı... sıça....m dedim.

Durum bu..
Aha da  kalbim...

Ex Koca Anlamazsa..

Bakın şimdi aşağıdaki görsel'e. İki gündür adama anlatmaya çalıştığımı "BEN ONLARIN BABASIYIM" deyip çemkireceğine biraz empati kur be adam!!!
Hemi de ben de ikiz var, düşünün sinerjiyi.

VALLAHİ BEN ÇOK GÜÇLÜ BİR KADINIM, ANNEYİM YA:))
SEVİYORUM KENDİMİ...

Not: Bu resmi bloğunda Süper Bekar Anne paylaşmış. Thankx...

Araba Aydamak..

Şimdi, ben çocukken Trakya'da bisiklet "aydamak" diye birşey vardı.. Şimdi halen oradaki çocuklar bu terimi kullanıyorlar mı bilemem. Bildiğin bisiklet sürmek, kullanmak vs anlamına gelir. Kızan kelimesi gibi meşhur olmamakla birlikte Trakya'ya yolu düşen az çok bilebilir.
Şimdi ben bu araba aydama işini çok severim.Canım sıkkınsa koy müziği , özellikle şimdilerde "Duman-Melankoli" eşliğinde vur kendini orman yoluna...  Ya anlatamam size.. psikolağa gidipte dünya para bayılacağıma yüksek sesli müzikle sakin bir yolda araba kullanmak var ya anlatamam bana verdiği enerjiyi.

Bir de kafamı dinleyip, kendimi Allah'a yakın hissettiğim "Dua Tepem" var. Bir gün oranın fotoğrafını da paylaşırım. Benim zor anlarımda benim gizli yerim orası:)


Sevgilerimle.. Tüm güçlü bekar annelere.