Bir akşam arkadaşlarla dışarı çıktık, Cuma gecesi. Biraz kaçırmışım, eve girip yattığımı pek hatırlamıyorum. Olur öyle arada:-) Ex çocukları uyutmuş, gitmiş. Farkında bile değilim. Sabah kalktım, paltomu yere atmışım, asmamış tabi ki,Vesaire vesaire... Eğlendim ya, dışarı çıktım ya.. Sabah geldi erkenden, Çocukları alıp gezdirir misin dinleneyim biraz dedim. Çocuklar tutturdu sen de gel diye. Yok hayır olmaz, dedim. İkizlerden biri apartmanı ayağa kaldırdı. Hadi aşağıya kadar indireyim dedim. Neyse indik. Bu arada ex çocuklar ağladığı için yine donup kalmış, bönn bakıyor afedersiniz. tutukluğu var bu konuda, nasıl baş edeceğini bilemiyor. Ya bağırıyor ya da çıt yok.
Neyse indik arabanın yanına, ağlama devam ediyor. Daha yukarıda ex, sen de gel dedi, düşmedim bu tuzağa. Hadi dedi susmayacak gel işte.. Ehh tamam. Çıktım yukarı. Bekledim. Aradım sustu mu diye? Susmuş olsaydı inmeyecektim. Ben olsam ağlasa da götürürdüm, Neyse gittik beraber nitekim, kahvaltı ettik, eve geldik. Cık ! gitmiyor. akşam oldu, evde telefonu bırakıp markete gitti.
Telefonu çaldı, 5 dk sonra yine. 1 dakika sonra yine. Açtım, sevgilisi."Hannnnnfenndiiii markete gitti, telefonu evde bırakmışş " diye bir carladım, yanımda olsa saçını başını da yolmuştum. Cılız bir ses "peki" dedi. çat kapadım. Girdim whatsup mesajlarına, kavga etmişler. Hem de benim evde olmadığım, çocuklara baktığı akşam. Muhtemel sorun olmuş. Ohhh olmuş.. Gerçi bana ne de.
Ex geldi , ver poşetleri dedim, şimdi hemen gidiyorsun arayıp duruyor, kavgamı ettiniz ne halt ettiyseniz" hadi bakalım dedim. Gitmedi, yalvardı. "Ondan kurtulmak istiyorum" dedi. Neden kurtulmuyorsun o zaman? Rezillik çıkacak dedi??? anlam veremedim. O an suratına çakmadım ya. Şu an bunu yazarken kendime hayret ediyorum. Ul..e...nnnn! Siz 15 yıllık evliliğin içine ettiniz, rezillik çıkaracağımdan hiç korkmadınız da, üç günlük yavşağın çıkaracağı rezilliği mi düşünüyorsun!! De git Allah'ını seversen, çabuk de git....
13 Mart 2015 Cuma
ETİKET ÖNYARGISI
Yeni ayakkabı aldığınızda altında etiketi olabilir!
Lütfen o beyaz etiketleri sökün!
Sökülmüyorsa, süngerle çıkarmaya çalışın.
Olmadı tel ile kazıyın!
Lütfen!
Çünkü, çok kötü duruyor.
Ben böyle birini gördüğüm zaman kendine özen göstermeyen birini görüyorum sanki. Belki abartmış olabilirim, Önyargılısın! diyebilirsiniz ama ne yapayım, o beyaz etiketi görünce tanıdık tanımadık kim olursa , O'nu ters yüz edip ayakkabısının altındaki etiketi kazımayı hayal ediyorum. Batıyor, hem de aacayip. Manyak mıyım nedir?
Lütfen o beyaz etiketleri sökün!
Sökülmüyorsa, süngerle çıkarmaya çalışın.
Olmadı tel ile kazıyın!
Lütfen!
Çünkü, çok kötü duruyor.
Ben böyle birini gördüğüm zaman kendine özen göstermeyen birini görüyorum sanki. Belki abartmış olabilirim, Önyargılısın! diyebilirsiniz ama ne yapayım, o beyaz etiketi görünce tanıdık tanımadık kim olursa , O'nu ters yüz edip ayakkabısının altındaki etiketi kazımayı hayal ediyorum. Batıyor, hem de aacayip. Manyak mıyım nedir?
8 Mart 2015 Pazar
HUYSUZ İHTİYAR
Şu an nerde miyim? İnanın ben de bilmiyorum. Check-in de acayip bir yeri gösteriyor ama Riva'ya çok yakın olduğumu anlıyorum. Berbat bir sabahtan sonra çok değişik bir yerde olmanın rahatlığını ve kimsenin beni tanımamasının verdiği huzuru yaşıyorum.
Polonezköy'e gelmeden bir yola saptım ve yoluma yüzlerce köpek çıktı, çok acayiptiler. Ve her tarafta derma çatma köpek kulübeleri vardı. Ve hepsinin üzerinde "HUYSUZ İHTİYAR" yazıyordu.
Çok bozuk yollardan devam ettim yoluma, iki köyden geçtim. Eski evler, köy yumurtaları. Daha sonra Mustaf Şevket köyünden Riva tabelasını takip ettim. Ve sonra nereye mi geldim. 5-6 arabanın durduğu Mola Rest. yazan yere. Kuruluş 1986. Acayipti. Etrafta in cin top oynuyordu. Ama kuruluş 1986. Kurulduğu zaman muhtemelen yolu da yoktu. Ama içeride gayet üstü başı düzgün, önde son model arabaların durduğu bir yer. Muhtemelen modelcilerin yeri. Girdim ve bu yazımı yazdım, sade bir kahve içtim, biraz bal yedim.
6 Mart 2015 Cuma
NE BİLEYİM .. BU SEFER BULAMADIM BAŞLIK .. "ÖYLESİNE" OLSUN ..
Bu akşam yazasım var. Yazıp ta yatasım var:)
Kafam çok meşgul, sıkıntılı bu aralar.
Eee bu blog niçin anam?
Kendim için!!!, içimdekileri yazıp rahatlamak için.
Öyle başladın ya bu blog hayatına..
Kalem defter ile günlük tutacağıma, bilgisayarda yazayım dedim.
Bundan dolayı, bu yazı beğenilir mi, bu yazı gider mi falanı da filanı da cık , bana uymuyor. Yazamıyorum o zaman. Rahat olamıyorum.
Neyse bu akşam melankoli gecesi. Geleceği düşünüp korkuyorum. Ya bana birşey olursa, çocuklarım ne olur? Ex'in bir küsüp bir barıştığı arafta kaldığı sevgilisi ile O'nun ellerine mi kalır çocuklar? Kafamda kuruyorum, Nasıl olur? Ex'in anne ve babasını sevdiğimi daha önce yazmışımdır, onlar ilgilenirler mi acaba? Baba tarafında iken çocuklar, benim ailemle çocuklar arasına mesafe girerse.. Offff. Anlayacağınız şunu diyebilirim. Boşanmadan belli bir süre sonra (şu an yaklaşık 1 sene olacak), Ex'i değil de üzerinizde yarattığı sıkıntıyı, rahatsızlığı ve üzüntünün etkilerini hesap edip böyle şeyler düşünüyorsunuz. değil mi? Bir tek ben mi düşünüyorum yoksa.
Neyse...
Hep Allah'a şöyle dua ediyorum "Lütfen Allah'ım çocuklarımın başından beni eksik etme". Amin...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)

