LAPİN'den YENI YIL MESAJI

Ikizlerimle sade bir yılbaşı geçirdik. İşten geç geldim, geldiğimde ex evdeydi. Bizimle oturdu yemek yedi, sonra annelerine gitti, yılbaşı geçirmek için.Ne doğrudürüst konuştuk ne de birbirimize iyi seneler diledik. Ikizler geç yattılar, ben de geceyarısını görüp, yeniyıla merhaba deyip yattım. Piyangodan 50 TL çıktı, ona sevindim:) 2015 daha hayırlı olsun ve O'nu unutayım diye dua ettim.

İşin aslı dostlar bazen ne kadar güçlü görünsem de, atlatmış görünsem de atlatamadım bazı şeyleri. Beni karısı olarak görmemesi, misyonumuzu doldurduk demesi hala çok ağır geliyor. Itiraf ediyorum: çok sevdim, vazgeçememesine çok sevdim O'nu. Saplantılı şekilde hem de. Zaafım oldu hep. Bana küçücük bir ilgi gösterdiğinde "lapin" gibi atladım hep. İstediği zaman gelip gitmesi benim hep O'na bağlı kalmama neden oldu. Ben hep bir kenarda zor zamanda istediğinde elde edebileceği zayıflıktayım O'na karşı.Malesef...Bunu atlatmam ve unutmam için Allah'a dualar ediyorum, hergün...2015 kararlarımdan biri de bu. Unutmak için and içtim, bencilce de olsa sadece kendimi düşünüp O'ndan korunmam için ne yapacaksam yapmaya karar verdim. Bunun için de;
1- O 'nun mesajlarına cevap vermeyeceğim,
2- Eve kızları görmeye geldiğinde hemen evden çıkacağım, birlikte vakit geçirmeyeceğim.
3- İçipte salak salak mesajlar, mailler döşemeyeceğim,
4- Eski zamanları hatırlatan resim, obje vs. barındırmayacağım, görürsem yok edeceğim.
5- Ailesi ile min. ilişki kuracağım.
6-Özel hayatını merak edip kafamda kurmayacağım,
7- Kimsenin günahını almayacağım ve O'na acıyacağım, çocuklarından uzakta olduğu için.
   O'na göstereceğim tek merhamet duygusu da bu olacak.
 Böeyle işte...

2015 tekli yıl, her zaman daha iyi geçer:) Benim öyle oldu.Umarım sizlerin de öyle olur.
Sevgiyle kalın, mutlu kalın, insan kalın...

YOĞUNUM, RAHATSIZ ETMEYİN ÇALIŞIYORUM!

Şimdi bugün ben bir güldüm, bir güldüm. Kahkahalarla güldüm valla.

 [İyice depresif oldum anlayacağız. Akşam hüngür hüngür ağlarken ertesi gün hiç birşey olmamış gibi hayatıma devam ediyorum. Gündüzleri "manik" geceleri "depresif" ="Manikdepresif. ]

Şimdi işyerinde bir arkadaşımız var, sevilen , tutulan tiplerden. Kendi aramızda sürekli ne yapıyor da bu kadar tutuyorlar şunu, işi bilmiyor, kaç kere anlattık hala öğrenemedi vesaire vesaire diye diye çekiştiriyoruz. Evet, çok çalışkan, verdikleri bir işi bizlerden çevreden yardım alıp geceyarılarına kadar hazırlayıp bitiriyor. Burada ben arkadaşlara hep "bitiriyor bakın" diyorum, nasıl yaptığı önemli değil.Sihirli kelime "bitiriyor". Bence sırrı da bu. Şimdi bakınca bu işi ben bir saatte odaklansam bitirebilirim, O ise anca geceyarısı bitirir. Ama sıkıntı şurada, biz bu bir saati o işe ayırmıyoruz, bazen ciddiye bile almıyoruz, laga luga geliyor bazen de. Bir de şu faktör var, yapınca daha çok istiyorlar kardeşim:) Neyse bugün bu arkadaşın bir diyoloğu geyikti hepimiz arasında.Yemekte üst yönetimle aynı masada oturmuşlar, nasıl gidiyor, çocuğun nasıl demişler.O da "valla çocukta benim kadar yoğun" demiş. Hemen bana telefon edip anlattılar. Kızım sen de iki tane var, niye böyle şeyler senin aklına gelmiyor diye...Yaaa işte olay kendini pazarlamakmış arkadaş. Çocukta benim kadar yoğun. Yoğun. Yoğun.

Sen daha inek gibi bilgisayarın ekranına gömül  kızım.. ıııhhhh....

HİÇ İŞTE....

Hayat...ne zormuşsun!

RAKIM BUZLU OLSUN...

Off…Ah..Ah.. Uzun zaman olmuş rakı içmeyeli. Arkadaşlarla meyhane keyfi de yapsak arasıra , biradan şaşmıyordum. Dozutmayalım diye. Nitekim hassas dönemdeyiz ya. Güvenemiyordum kendime.

Bu sefer arkadaşlar rakı içmeye gidelim deyince, tamamdır dedim. Rakıyı da özlemişim. Hep gittiğimiz meyhaneye gitmişiz, güzel yemekler, mezeler, muhabbet. Gülmekten karnım ağrımış. Ne eğlendim ne eğlendim. Yalnız… sıkıntı; son iki saati hatırlamıyorum arkadaş.

Fazla kaçırmışım, ama arıza da çıkarmamışım, sakin sakin kenarda takılmışım, bir ara masada uyuklamışım. Arkadaşlara laf yetiştirmişim “sizi duyuyooooyumm” diyeJ Bir ara annem aramış, aradığını hatırlamadığım gibi gayet sakin telefonu açıp “yoldayım çıktım geliyorum”  demişimJ Arkadaş ya, insan biraz hatırlar ya.. Yok Yok yok. Resmen hayatımın o iki saati kayıp. Hatırlamıyorum. Keşke hatırlamak istemediğim kişilere,  hatıralarıma da rakı döksemJ